Is e baile mòr eugsamhail a tha
ann an Lunnainn anns a bheil daoine
bho gach ceàrnaidh den t-saoghal a ’fuireach agus ag obair faisg air làimh.
Dh'fhàs am baile mar ionad rianachd, ach
is e malairt agus imrich a tha
air a dhèanamh mar bhaile mòr na dùthcha an-diugh.
Gus na pròiseasan sin de dh'atharrachadh bailteil
a thuigsinn, tha cruinn-eòlaichean air a bhith a
’faighneachd carson a tha luchd-imrich a’ tighinn a dh'fhuireach agus a
bhith ag obair ann am pàirtean sònraichte de Lunnainn.
Agus na dòighean anns a bheil an obair aca ag
atharrachadh sràidean, cultaran agus eaconomaidh bhailtean.
Gu tric canar gur e domhandachadh am pròiseas seo.
Leudachadh, doimhneachd, agus luathachadh
eadar-cheangal eadar-nàiseanta.
A ’ceangal sgìrean iomallach ann an leithid de
dhòigh agus gum bi atharrachaidhean ann an
Lunnainn air an cumadh le tachartasan air an taobh eile den t-saoghal.
Agus tha atharrachaidhean ann an àiteachan air feadh an t-saoghail
air an cumadh le tachartasan a tha an seo ann an Lunnainn.
Dè a tha a ’ceangal dhaoine às an Roinn
Eòrpa, Àisia a Deas agus Afraga an Iar?
Is e am fuasgladh an cruinneachadh beag de shràidean an
seo ann an Spitalfields, taobh an ear Lunnainn.
Ràinig gach aon de na h-àireamhan seo
an seo ann an Spitalfields gus teicheadh
​​bho gheur-leanmhainn thall thairis, a ’feuchainn ri
beòshlaint a dhèanamh tron ​​ghnìomhachas aodaich.
Agus tha gach aon de na h-àiteachan sin
an uair sin air am buaidh fhèin a thoirt air aodach a ’bhaile mhòir.
Gus tuigse fhaighinn air mar a
tha àiteachan mar Spitalfields gu bhith mar a
tha iad an-diugh, feumaidh sinn eachdraidh nan daoine
agus nan gnìomhachasan a tha air an cumadh a thuigsinn.
Is e aon de na dòighean anns am bi cruinn-eòlasan
a ’dèanamh seo a bhith a’ coimhead airson sanasan anns
an àrainneachd bhailteil, leithid soidhnichean is samhlaidhean.
Chaidh an togalach seo a thogail ann
an 1719 le buidheann de Phròstanaich Frangach
ris an canar na Huguenots.
Thàinig eadar dà fhichead agus
caogad mìle bho Huguenots a Shasainn airson dìon
fhaighinn bho gheur-leanmhainn creideimh san Roinn Eòrpa.
Is ann an seo a thàinig am facal "fògarrach".
Stèidhich na Huguenots gnìomhachas an sìoda
ann an Spitalfields, agus chì sinn
soidhnichean den ghnìomhachas seo glèidhte ann
an ailtireachd an togalaich seo.
Tha dà dhoras air an togalach, fear airson an teaghlaich,
agus am fear eile airson na figheadairean a bhiodh
a ’dol suas gu dìreach chun an lobhta.
Bha e suas anns an lobhta far am biodh na breabadairean
a ’dol agus a’ briseadh sìoda.
Thàinig an sgìre seo de Spitalfields gu bhith air a h-ainmeachadh mar Weavertown.
Chaidh an togalach seo a thogail an toiseach
ann an 1743, mar eaglais airson àireamh-sluaigh Huguenot.
Anns an 19mh linn chaidh a thionndadh
gu sionagog, àite adhraidh Iùdhach dha na mìltean
de Iùdhaich a thàinig dhan sgìre a ’teicheadh
​​bho gheur-leanmhainn anns an Roinn Eòrpa an Ear.
Bha na h-Iùdhaich cuideachd an sàs ann an gnìomhachas an
aodaich, a ’dèanamh mòran aodaich nach do
chosg e agus fhuair iad an t-ainm malairt cheàrdan air a’ ghnìomhachas.
Mar sin b 'e eaglais a bh'
anns an togalach, agus an uair sin na
shionagog, ach an-diugh,
tha e mar Mosque, àite adhraidh Muslamach.
Chaidh an togalach atharrachadh ann an 1976 gus seirbheis a
thoirt dha sluagh Bangladeshi a
tha a ’fàs agus a ràinig san sgìre an
dèidh teicheadh ​​bho roinn Sylhet ann am Bangladesh.
Rinn a ’choimhearsnachd Bangladeshi na
chuir iad fhèin ris a’ ghnìomhachas
an seo ann an Spitalfields, agus tha an
dìleab aca fhathast ri fhaicinn anns
na bùthan leathair air feadh Brick Lane.
Thar an fhichead bliadhna a chaidh seachad, tha
an sgìre air malairt malairt aodaich fhaicinn.
Is e African Wax Fabric a
tha seo, agus tha a sgeulachd mar sgrùdadh cùise de chruinneasachd.
Hi, Harriet, Àm airson Cruinn-eòlas.
Is e Brendan an t-ainm a th ’air, tha e math coinneachadh riut.
Bha sinn a ’faighneachd am b’ urrainn dhuibh
beagan innse dhuinn mu na stuthan cèir a th ’ann an seo.
Tha, gu h-iongantach mar a tha iad air an
cruthachadh, bidh iad a ’cleachdadh cèir, agus an uairsin thèid
an cèir a chuir air an aodach fhèin.
Tha seo air a bhogadh a-steach dhan dath, tha
e a ’tighinn a-mach air an taobh eile.
Bidh iad a ’feitheamh ris a’ tiormachadh, agus an uair sin bidh
iad a ’tarraing às na cèir agus an uair sin cuiridh
iad an ath shreath de chèir air agus thog iad an dealbhadh.
Is e glè bheag de chompanaidhean a tha a ’tighinn a
dh’ ionnsaigh, tha seo gu math cruaidh air obair.
Faodaidh tu smaoineachadh mu rud sam bith eadar sia
gu ochd deuchainnean gus an dealbhadh a thogail.
Bidh iad seo a ’dealbhadh a
h-uile duine dìreach, um, tha na nigheanan dìreach a’ dèanamh aodach uamhasach às.
Tha mi airson aodach maxi a dhèanamh às.
Thòisich an dòigh Batique seo de chlò-bhualaidh agus clò-bhualaidh
ann an Indonesia, ach ann am meadhan
an 19mh linn, ghabh teaghlach marsanta às
an Òlaind an dòigh seo agus
dh'fheuch e ri margaidh a chruthachadh airson aodach cèir san Roinn Eòrpa.
Air an t-slighe air ais dhan Roinn Eòrpa, stad longan marsanta às
an Òlaind ann an Afraga an
Iar, far an robh clò-bhualadairean agus
tàillearan ionadail a ’ceangal cìreadh le
dòighean eile, a’ gabhail a-steach peantadh
is a ’seasamh às ùr, a’ cruthachadh Fabraic Cèir Afraganach.
Bidh mòran dhaoine a ’faighneachd dhomh carson a tha thu
a’ dèanamh Batique style of printing?
Agus is e an t-adhbhar a tha, ann an Afraga gu soilleir gu
bheil am ghrian deàrrsadh gu math agad, agus le
bhith a ’tumadh an t-aodach a-steach dhan dath agus
a’ sùghadh an dath agus a ’faighinn nan
dathan sin a tha fìor bheothail, chan eil e a’ seargadh.
Mar sin tha iad dha-rìribh a ’toirt
barantas dha na stuthan airson 50 bliadhna, an dath
anns an aodach airson 50 bliadhna, airson beachd a thoirt dhut.
Anns na 1970an, lean turas clò nan cèir
mar a thug imrichean à Afraga
an Iar an dòigh-obrach gu Lunnainn.
An-diugh, tha còrr agus 35 bùth a ’reic
Fabraic Wax African air Petticoat Lane,
ag ath-chumadh na h-àrainneachd bhailteil ann
an Lunnainn tro cheanglaichean gu àiteachan air feadh na cruinne.
Ach, tha e fhathast air a reic ann an 6 pìosan a
’ghàrradh, a rèir tomhas a tha a’ dol
air ais gu àm nan coloinidhean.
Dìreach a-mach às an fheòraich, a bheil fios agad
carson a bhios iad gan dèanamh ann an sia slat?
Beachd sam bith?
Tha an adhbhar airson seo uile a bhith
air a dhealbh airson Afraga.
Mar sin, is e an rud a nì iad, ann
an Afraga bidh iad a ’caitheamh ceithir slatan airson an
dreasa, ach seach gur e pàirt den aodach-obrach
làitheil aca a th’ ann, bidh iad
a ’cleachdadh dà shlat gus an dreasa aca a dhìon.
Mar sin, ged a tha iad ag obair chan eil e a ’faighinn salach.
Aig deireadh an latha nuair a dh'fhàgas iad, bidh iad
a ’gabhail an dà shlat dheth gus
am bi an dreasa aca fhathast glan agus glan.
'S e pasgan a th ’ann.
Àidh.
An uair sin nas fhaide air adhart ann an Afraga, dh'atharraich e.
An uair sin chaidh an dà shlat a chleachdadh nam biodh clann
agad, chleachd thu e gus an leanabh a cheangal ri do dhruim.
A bheil thu a ’reic do aodach dìreach ann an
Lunnainn, a bheil thu ga ghiùlan air feadh an t-saoghail?
Bidh sinn ga chuir air feadh an t-saoghail,
tha bùithtean againn anns na SA, tha bùithtean againn ann am Paris.
Tha aon de na bùithtean as motha againn sa Bheilg.
Agus an uair sin gu follaiseach san RA cuideachd.
Is e luchd-ceannach Ghanaian an luchd-ceannach as motha a th 'againn,
agus an uair sin gu follaiseach is e Nigerians an dàrna fear as motha a th'againn.
Agus an uairsin bidh mi a ’ceannach le custaiméirí Congolese.
Ach tha am margadh ag atharrachadh.
Tha mi a ’faighinn mòran de luchd-ceannach sa Charibbean a’
tighinn a-steach don mhargaidh, agus an uair sin air an taobh
eile tha mi a ’faighinn mòran de mhuinntir an iar a’ tighinn a-steach don mhargaidh.
Tha iad airson a bhith cruthachail, agus mar sin tha
iad ga chleachdadh airson a h-uile seòrsa rud mar chùisean cluaise,
cùirtearan, duvets, tuill-bùird, lùth-chleasaichean bùird, rud
sam bith a dh ’urrainn dhaibh smaoineachadh.
Ach, mus robh 95% de mo mhargaid mar
mhargaid Afraganach, a-nis
tha mi a ’faighinn co-dhiù eadar 15 agus 20
sa cheud nas motha de dh’ Eòrpaich a ’tighinn don mhargaidh.
Gnìomhachas an fhasain, mòr!
Tha e follaiseach gu bheil Stella McCartney agad
a ’toirt buaidh air aodach Afraga aig an àm seo.
Bha i a ’reic cuid de na dealbhaidhean
sin airson mìle gu leth punnd.
Tha malairt an aodaich chèir, agus gnìomhachasan aodach
eile ann an Spitalfields, a-nis ann
an cunnart bho bhuaidh leantainneach atharrachaidhean sòisealta
is eaconamach.
Tha linn ùr fasanta air gabhail àite ann an
Spitalfields, le fòcas air reic aodach seann-fhasanta.
Tha an fhasan seo gu tric co-cheangailte
ri meudachadh luchd-cleachdaidh òg sa chlas
meadhanmhor ris an canar hipsters.
Tha cruinn-eòlaichean daonna air gabhail ris a ’phròiseas seo -.
Air an aon làimh, is e seo an ìre as
ùire ann am pròiseas leantainneach de dh'atharrachadh bailteil ann an Spitalfields.
Air an làimh eile, tha seo mar phàirt de
dhroch bhuaidh a bhith a ’toirt
air daoine tro nach urrainn
dha gnìomhachasan beaga a bhith ag obair tuilleadh anns an sgìre.
Tha atharrachadh bailteil na iongantas leantainneach
ann am bailtean mòra eadar-mheasgte leithid Lunnainn,
air an cumadh leis an eadar-obrachadh eadar pròiseasan eadar-nàiseanta is ionadail.
Tha malairt an aodaich a ’toirt dhuinn sealladh
iongantach air mar a tha bailtean-mòra gan
atharrachadh tro bhith a’ bualadh dhaoine,
bathar is àiteachan tro thursan air feadh an t-saoghail.
Taing do na sgoiltean patron againn airson cuideachadh le taic
a thoirt don bhidio Time for Geography.
Gus faighinn a-mach mar as urrainn dhan sgoil agad taic
a thoirt do bhideothan foghlaim
cruinn-eòlasach nas inntinniche, le
ruigsinneachd fosgailte, tadhail air duilleag nan daoine air an làrach-lìn againn.