(beste musiek)
Geograwe werk aan sommige van
die groot uitdagings wat ons as 'n samelewing in die gesig staar.
'N groot uitdaging wat baie van die Britse stede
gekonfronteer word, is die
afname in hul tradisionele vervaardigingsbedrywe.
Fabrieke het gesluit en werksgeleenthede is
na Suidoos-Asië verhuis waar arbeidskoste baie laer is.
Hier in Portsmouth was die dominante
bedryf skeepsbou en ander aktiwiteite wat
verband hou met die Royal Navy.
Dit is Portsmouth Naval Dockyard,
die tuiste van die Britse Royal Navy.
Die vloot van die vloot het sedert die
tweede wêreldoorlog massaal afgeneem toe daar meer as 200 skepe was.
Nou is daar net sowat 70 en slegs die helfte
daarvan is in Portsmouth.
Terselfdertyd het die skeepsboubedryf
ook gedaal.
Na die tweede wêreldoorlog, op sy hoogtepunt,
was daar 30 000 vervaardigingsgeleenthede in Portsmouth.
Nou is daar net 10,000.
'N Verlies van 20 000 vervaardigingsgeleenthede.
So skepe word nie meer in Portsmouth gebou nie,
hulle word net herstel en onderhou.
Die nuutste skip, die Koningin Elizabeth-vliegtuigdraer,
is nog in die VK gebou, maar in Skotland.
Hierdie afname in die
vervaardiging het Portsmouth en ander Britse stede met 'n uitdaging aangebied.
Hoe kan hulle oorleef en
floreer sonder hul vervaardigingsbedryf?
En hoe kan hulle nuwe werk skep en nuwe geld inbring?
(vreedsame musiek)
In die 1990's het enige stad
met verlate industriële of bruinveldgrond dit
as gemengde vryetyds- en kleinhandelareas herontwerp.
Hierdie verskuiwing in die fokus van die sekondêre
industrie van vervaardiging na die tersiêre
bedryf van ontspanning en toerisme was 'n algemene herontwikkelingstrategie.
Dit is Gunwharf Quays.
Vir 300
jaar
tot 1995 was dit 'n groot deel van die Royal Naval-basis.
Dit was waar hulle wapens en ammunisie gebruik het.
Dit is eintlik waar hulle die skepe gebruik het.
Die wapens sou daar op die kuslyn aangebring word
en hulle sal hulle op die bote laai.
(vreedsame musiek)
Hierdie boog is eintlik een van die ou
ingange aan Gunwharf Quays, en
tot 2001 was geen publiek meer
as 300 jaar lank alreeds meer as 300 jaar
gesien nie, want dit was 'n veilige militêre sone.
Nadat die vloot in 1995 die Gunwharf Quays
verlaat het, is dit oor die volgende ses
jaar omskep in 'n groot vryetyds-, kleinhandel- en residensiële ontwikkeling.
Dit was deel van 'n strategie om Portsmouth Harbour as
'n internasionale sentrum vir erfenis en ontspanning te herdefinieer.
Hierdie ou militêre land het nou ontwerperuitstallingswinkels, daar
is 'n casino, 'n bowlingbaan en 'n teater.
Dit is
omskep in 'n groot vakansie- en verbruikersbestemming.
En dit is die fisiese en menslike geografie van Portsmouth
wat eintlik hierdie ontwikkeling so suksesvol gemaak het.
Die paaie en die spoorinfrastruktuur wat Portsmouth verbind
met die res van die Verenigde Koninkryk, en die see,
wat passasiers toelaat om na Portsmouth
uit Frankryk, Spanje en die Kanaal-eilande te reis.
Die mees opvallende kenmerk van hierdie
ontwikkeling is die 170 meter hoë
Spinnaker-toring, wat een van die Verenigde Koninkryk se hoogste
openbare uitsigplatforms buite Londen is.
Spinnaker Tower is befonds met openbare
geld deur die Millenniumkommissie teen 'n
koste van 35,6 miljoen pond.
Daar is 'n baie interessante
verhaal oor die Spinnaker-toring.
Toe dit eers gebou was, was dit wit.
Maar in 2015 het die Emirate die Spinnaker-toring
geborg en hulle wou dit rooi en wit
verf, wat hul korporatiewe handelsmerk kleur is.
Die probleem met rooi en wit
is dat die twee kleure die presiese kleure is
wat Portsmouth-inwoners nie op hul toring
wil hê nie omdat hulle die kleure
van die mededingende sokkerspan, Southampton, is.
Toe die planne aangekondig is om
die toring rooi en wit te verf, het 10
000 mense eintlik aan die stadsraad geskryf om te kla.
Dus het dit werklik vir mense beteken?
Absoluut.
Dit wys hoe belangrik 'n bepaalde gebou kan
wees vir die kollektiewe identiteitsidentiteit van mense in 'n stad.
Dit is een van die groot
uitdagings vir stedelike herontwikkeling.
Hoe om 'n deel van 'n stad te herstel sonder om
die area se unieke geskiedenis, identiteit en gevoel van plek te verwyder.
So mense is emosioneel gekoppel aan plek,
dit beteken regtig iets vir hulle.
Hierdie plek kan oral in die wêreld
of enige Britse waterfrontontwikkeling wees.
Dit is dieselfde winkels, dieselfde
soort woonstelle wat gebou is.
Is daar nie 'n Portsmouth hier nie?
Dit is interessant dat jy dit moet sê.
Dus, om die historiese karakter van die gesig
te behou, het hulle figureheads behou van die
bote, die droogdok, artillerie, torpedo's,
kanonne, sommige van die ou geboue, een van die ou krane.
Daar is dus verwysing na die Naval-geskiedenis.
Dus, hoewel Gunwharf kommersieel suksesvol is,
moet beplanners oor sake soos sin van plek dink.
Net so is daar 'n
klop-effek vir die res van die stad.
(vreedsame musiek)
Die herontwikkeling van Gunwharf Quays
het hierdie gebied 'n aantreklike plek gemaak om te lewe.
Ouer geboue is opgerig en nuwe geboue
is geskep om moderne woonstelle te skep.
Dit is gentrifikasie.
Dit mag goed lyk, maar dit veroorsaak sosiale probleme.
Rokerige mense beweeg in hierdie gentrified areas
en armer mense kan nie meer bekostig
om te woon in die plekke wat vroeër hul huise was nie.
(vreedsame musiek)
Die middestad het oor 'n groot
aantal jare gely aan die werkverlies.
Hier sien ons 'n paar interessante dinge.
Ons sien bome wat uit verlate beton groei.
Ons sien 'n groot gebied in 'n middestad
wat net as 'n parkeerterrein gebruik word.
Dus, die middestad staar werklike uitdagings voor.
Daar was baie debat oor of Gunwharf Quays
moet voortgaan as gevolg van die
kompetisie wat vir inkopies met die middestad bekendgestel sal word.
En inderdaad, die beplanningstoestemming wat
toegestaan ​​is, het vereis dat die
winkels by Gunwharf nie
met die middestad sou dupliseer en meeding nie.
Maar daar is bewyse dat Gunwharf Quays
dalk met die middestad meeding.
Alhoewel Gunwharf Quays baie mense
in die stad gelok het, is dit moeilik vir
baie mense om van Gunwharf
tot by die middestad te kom, met 'n
spoorlyn en 'n dubbele snelweg wat die
roete kruis, met besige paaie na kruis,
en geen kafees of winkels om mense
te lok om tussen die twee te loop nie.
Die middestad het ook gely
aan die opkoms van internetwinkels
en die ontwikkeling van winkelsentrums buite die dorp.
Ons kan bewys hiervan sien as ons om ons kyk.
Soos plekke wat nie vir lang
tye ontwikkel is nie, is
vakante winkels en sommige van die winkels wat in dele
van die middestad geleë is, laer-end-markwinkels.
(vreedsame musiek)
Hierdie voorbeeld van Portsmouth wys ons
hoe suksesvolle stadsbeplanning besluite vereis
dat besluitnemers soos geograwe moet dink.
Ons moet waardeer hoe stede met mekaar verbind
word en hoe nuwe ontwikkelings 'n klop-effek het.
Stedelike herontwikkelingsprojekte kan die
voorkoms van stede verbeter, nuwe investering en werksgeleenthede inbring,
maar dit is dikwels moeilik vir nuwe
ontwikkelings om die unieke identiteit van stede te handhaaf.
Die subtiele, maar belangrike aspekte van 'n stad wat
help om 'n gevoel van plek te skep.
Moderne ontwikkelings kan ook die huismark bewerkstellig,
waardeur mense kan bekostig om te woon.
En as dit toegelaat word, kan hulle besigheid
wegvlieg van die tradisionele middestadgebiede.
Stedelike herontwikkelingsprojekte is 'n baie belangrike manier om
ou industrieë te vervang wat afgekeur het
en gebruik maak van verlate stedelike grond.
Hulle kan kommersieel suksesvol
wees, maar hulle moet sensitief wees vir die plaaslike omgewing.
Deur voorbeelde soos hierdie te bestudeer,
kan ons uit die suksesse en die foute
van die verlede leer om beter beplanningsbesluite te neem in die toekoms.