(ceòl aoibhneach sòlasach)
Bhon bhliadhna 2008, tha
còrr is leth de shluagh an t-saoghail a-nis a ’fuireach ann an
sgìrean bailteil, agus ann an dùthchannan le teachd-a-steach
àrd mar an U.K., Tha mu 80% againn a’ gairm baile no baile na dachaigh againn.
Le mòr-bhailtean nam pàirt cho mòr de ar beatha, tha e cudromach
gun tuig sinn carson a tha iad ann, na
tha iad a ’ciallachadh dhuinn, agus mar a tha iad a’ toirt dhuinn faireachdainn.
Airson a ’mhòr-chuid de bhailtean, tha an adhbhar gu bheil
iad ann air an tiodhlacadh ann an eachdraidh air ais.
Nach toir sinn sùil air cuid de na h-adhbharan a tha ann
am bailtean mòra U.K.
Leasaich Bristol agus Liverpool aig beul aibhnichean, mar phort-mara, le
bathar air a thoirt sìos an abhainn agus air
an às-mhalairt gu bailtean-mòra air feadh an t-saoghail.
Leasaich Lunnainn, Cardiff, agus Dùn
Èideann mar ionadan rianachd don
riaghaltas, agus rinn taighean-cumhachd tuath mar Glaschu
agus Sheffield, stuthan meatailt leithid
sgeinean, trèanaichean, agus eadhoin
bhàtaichean, le bhith a ’cleachdadh tasgaidhean mèinn iarainn.
Seo am baile Portsmouth air
oirthir a deas Shasainn, mu
75 mìle an iar-dheas air Lunnainn.
Is urrainn dhuinn na h-adhbharan airson suidheachadh a ’bhaile agus an
suidheachadh nàdarra air ais thar na 20 mìle bliadhna mu dheireadh
a lorg, oir thàinig an linn deighe mu dheireadh gu crìch.
Dh'èirich deigh aig na pòlaichean air an leaghadh agus dh'èirich ìre na
mara air feadh an t-saoghail, tuileachaidh na srathan aibhne sin an
ear agus an iar far a bheil baile Portsmouth an-diugh,
a ’cruthachadh Eilean Portsea, air a ghearradh bho thìr-mòr Bhreatainn
leis na srathan aibhne tuilte sin ris am bi sinn a’ strì.
Tha an cruinn-eòlas fiosaigeach seo a ’toirt a-steach cala
fasgach nàdarrach a dh’ urrainn a dhìon gu furasta bho ionnsaighean bhon mhuir.
Chaidh Portsmouth a leasachadh an toiseach mar dhaingneach armailteach.
Air ais chun an 9mh linn, bha Portsmouth mar
ionad airson togail shoithichean, leis a ’chiad
luing-chogaidh air a chlàradh, an Sweepstake, a chaidh a
thogail an seo ann an 1497.
Bhon 17mh linn, thàinig
Portsmouth gu bhith na phrìomh ionad
airm airson Cabhlach Rìoghail Bhreatainn.
Ach le crìonadh ann an togail shoithichean san dara leth
den 20mh linn, dh'fheuch
Portsmouth ri gnìomhachasan ùra a leasachadh
ri taobh port a ’Chabhlaich.
Tha Stèisean Rèile Cala
Portsmouth a ’toirt ceangal rèile dìreach gu tìr-mòr
Bhreatainn, agus ann an 1976, chaidh rathad an
M275 fhosgladh, a’ ceangal a
’phuirt a-steach don lìonra mòr-rathaidean nàiseanta cuideachd.
An-diugh, tha Portsmouth na phrìomh phort malairteach.
Tha 70% de na bananathan air fad a chaidh a chleachdadh anns
an U.K., mar an tè seo bho Costa Rica,
a ’tighinn an toiseach, an seo, ann am Portsmouth.
Bidh e tric air a ràdh gu bheil timcheall air
puirt na bogsaichean, gum faigh thu tòrr de
damhain-allaidh inntinneach a thèid a thoirt a-steach air na bàtaichean banana.
Agus tha a h-uile buntàta Jersey
a ’tighinn tro na docaichean sin.
Tha e na bhaile le ceangal eadar-nàiseanta.
Bidh aiseagan a ’giùlan luchd-siubhail don Fhraing, don
Spàinn, do Eileanan a’ Chaolais, agus don Isle of Wight, agus
bidh soithichean turais a ’toirt luchd-siubhail gu ceann a tuath na
Roinn Eòrpa agus na Meadhan-thìreach.
Agus is e cruinn-eòlas Portsmouth a
tha ga dhèanamh mar a tha e.
Tha ceanglaichean eadar-nàiseanta Portsmouth ga dhèanamh na phrìomh ionad
anns an lìonra siubhal is malairt air feadh an t-saoghail.
Is e aon de na rudan as inntinniche mu
Portsmouth gu bheil e dha-rìribh mar an aon bhaile eileanach aig
U.K, leis a ’mhòr-chuid de shluagh an seo ann an Eilean Portsea.
Tha cruinn-eòlas fiosaigeach an
eilein air cuingealachadh meudachadh a ’bhaile.
Chan eil ach 24 cilemeatair ceàrnagach ann an Eilean Portsea,
ach tha an àireamh-sluaigh còrr is 200,000.
Tha sin na dùmhlachd sluaigh de chòrr air ochd
mìle de shia ceud neach gach cilemeatair ceàrnagach.
Agus gu dearbh, tha cuid de na ceàrnaidhean de Phortsmouth
ann an cuid de na dùmhlachd sluaigh as àirde air
taobh an iar na Roinn Eòrpa.
Is e suidheachadh cumanta a
tha seo airson bailtean-mòra eileanach air
feadh an t-saoghail, mar Manhattan, Malé,
agus Hong Kong; le sràidean cumhang, gàrraidhean beaga,
taighean làn phaca, agus mòran de fhlataichean àrda.
Nuair a tha mi a ’smaoineachadh
air Portsmouth, tha mi a’ smaoineachadh air beatha
ghnìomhach nan oileanach air taobh deas an eilein.
Baile mòr beothail, dùmhail agus baile-mòr nan eilean gu follaiseach.
Tha mi a ’smaoineachadh air an taigh, seo far an robh mi a’ fuireach fad mo bheatha.
Chaidh mi gu colaiste agus oilthigh an seo.
Tha aon aca a dh'atharraich gu mòr thairis
air an fhichead bliadhna, deich bliadhna fichead.
Air a ghluasad air falbh bho bhaile mòr gnìomhachasail a
dh ’fhaodadh a bhith gu math cruaidh, nas eadar-dhealaichte a-nis.
Is e am faireachdainn gu bheil thu air a chuairteachadh
leis a ’mhuir, eadhon nuair nach fhaic thu e.
Tha e cianail gu math cianail, agus tha seo a ’toirt orm faireachdainn gu math òg a-rithist.
Tha e ceangailte gu faireachail ri seo, oir
tha mi air a bhith an seo fad mo bheatha.
Tha mi a ’smaoineachadh gur e faireachdainn coimhearsnachd a th’ ann, tha e gu math beag, ach tha a
h-uile duine eòlach air a h-uile duine.
Tha mi a ’smaoineachadh gu bheil daoine moiteil à eachdraidh a’
chabhlaich, a bharrachd air na gàrraidhean togail shoithichean.
Nèibhi,
bha mo dhithis seanairean san nèibhidh, agus
mar sin cha bhithinn air tighinn gu Portsmouth
mura biodh e airson a ’chabhlaich.
An sgioba ball-coise, gu dearbh.
Faodaidh tu fhaicinn air mo chùlaibh, glè chudromach don bhaile.
Tha an taic air leth don
sgioba ball-coise, na shamhla air seòrsa de mhisneachd ionadail.
Is e àite a chaidh a cheannach leis na daoine ionadail, a
chaidh a shàbhaladh le muinntir an
àite, agus tha mi den bheachd gur e fìor ìomhaigh a tha seo dha mòran dhaoine sa bhaile.
Tha e cuideachd làn dhaoine,
mar sin tha daoine, taighean, càraichean anns a h-uile àite.
Tha mi a ’ciallachadh, gur e aon de na bailtean-mòra
as dùmhaile a tha san Roinn Eòrpa, agus tha thu a’ faireachdainn
sin, ach faodaidh tu teicheadh ​​chun na
mara, a tha dìreach air do chùlaibh agus a ’faicinn thairis
air an Solent, agus is àite trang mara e, rud a tha glè inntinneach.
Taobh na mara beag.
Tha mi a ’smaoineachadh gu bheil faireachdainn ann gu bheil
mi eòlach, gu bheil thu a’ tighinn dhachaigh.
Tha mi a ’faireachdainn gu math sàbhailte an seo.
Seòrsa de bheachd eileanach, ach chan e mealladh sèist, chan
eil mi a ’smaoineachadh.
Tha sinn gu math
toilichte a thaobh daoine a thig à àiteachan eile.
Mar sin a ’bruidhinn ri daoine an seo
ann am Portsmouth, tha sinn dha-rìreabh
a’ cruinneachadh dàta càileachdail mu fhaireachdainn
dhaoine, agus tha sinn a ’tòiseachadh
a’ tuigsinn mar a tha luchd-còmhnaidh agus luchd-tadhail sa bhaile a ’faireachdainn mun àite.
Gu tric is e topophilia an t-ainm as motha air àite a tha seo.
Tha seo bhon fhacal Grèigeach topos, a ’ciallachadh àite,
agus philia a’ ciallachadh gràdh air rudeigin.
Tha Topophilia na rud a tha sinn uile a ’faireachdainn aig ìre air choreigin.
Mar eisimpleir, nuair a thig sinn
dhachaigh, nuair a chluinneas sinn pìos ciùil a
tha sinn a ’ceangal ri àite,
no nuair a thèid sinn chun an àite turasachd as fheàrr leinn.
An seo ann am Portsmouth, a tha neònach san àite
sin, tha eachdraidh armailteach a ’bhaile, an cuan,
pròis nan daoine a tha a’ fuireach an seo,
agus ceanglaichean a ’bhaile tro a phort-mara gu
cinn-uidhe air feadh na Roinn Eòrpa is an t-saoghail.
Agus tha na nithean sin uile a ’ceangal air ais ri
cruinn-eòlas fiosaigeach a’ bhaile.
Tha na caolais fasgach seo
a ’toirt a-steach an tìr, a’ mhuir, agus muinntir Portsmouth.
(ceòl aoibhneach sòlasach)