(kalmerende vrolike musiek)
Sedert 2008 het meer
as die helfte van die wêreld se bevolking nou in stedelike
gebiede geleef, en in hoë-inkomste lande soos
die Verenigde Koninkryk, sowat 80% van ons noem ons 'n dorp of stad.
Met stede wat so 'n groot deel van ons lewens
is, is dit belangrik dat ons verstaan ​​hoekom
hulle bestaan, wat hulle vir ons beteken en hoe hulle ons laat voel.
Vir die meeste stede is die rede waarom hulle
bestaan ​​eintlik baie terug in die geskiedenis begrawe.
Kom ons kyk na 'n paar redes waarom
verskillende VK-stede bestaan.
Bristol en Liverpool ontwikkel by die mond van riviere,
as hawens, met goedere wat die rivier afgevoer
het en na stede oor die wêreld uitgevoer word.
Londen, Cardiff en Edinburgh ontwikkel
as administratiewe sentrums vir die
regering, terwyl die noordelike kragstasies soos Glasgow
en Sheffield metaalware soos messe,
treine en selfs skepe
vervaardig deur gebruik te maak van nabygeleë ysterertsafsettings.
Dit is die stad Portsmouth
aan die suidkus van Engeland,
sowat 75 myl suidwes van Londen.
Ons kan eintlik die redes vir die stad se ligging
en natuurlike omgewing terugspoor oor die afgelope 20 duisend jaar,
want die laaste ystydperk het tot 'n einde gekom.
Ys by die pole gesmelt en globale seevlakke
het oorstroom, wat die riviervalleie oos en
wes van die plek van Portsmouth sit,
wat Portsea-eiland skep, afgesny van die vasteland
van Brittanje deur hierdie oorstroomde riviervalleie wat ons Rias noem.
Hierdie fisiese geografie bied 'n natuurlike beskutte hawe
wat maklik van die aanvalle van die see verdedig kan word.
Portsmouth het eers ontwikkel as 'n militêre vesting.
Terug tot in die 9de eeu was
Portsmouth 'n sentrum vir skeepsbou, met
die eerste aangeteken oorlogskip, die Sweepstake, wat
hier in 1497 gebou is.
Vanaf die 17de eeu
het Portsmouth 'n belangrike militêre basis
geword vir die Britse Royal Navy.
Maar met die afname in die skeepsbou in die tweede
helfte van die 20ste
eeu het Portsmouth gesoek om nuwe
nywerhede langs die vloot te ontwikkel.
Portsmouth Harbour Railway
Station bied 'n direkte spoorverbinding na die
vasteland van Brittanje, en in 1976 is
die M275-snelweg oopgemaak, wat
die hawens direk in die nasionale snelwegnetwerk verbind.
Vandag is Portsmouth 'n belangrike kommersiële hawe.
70% van alle piesangs wat in die VSA
verbruik word, soos hierdie uit Costa
Rica, kom eers hier in Portsmouth.
Daar word dikwels gesê dat daar
rondom die houer hawens baie interessante
spinnekoppe is wat op die piesangbote ingebring word.
En elke Jersey-aartappel kom
eintlik deur hierdie dokke.
Dit is 'n internasionaal verbind stad.
Veerboten vervoer passasiers na Frankryk,
Spanje, die Kanaal-eilande en die eiland Wight,
en kruisschepen neem passagiers na Noord-Europa en
die Middellandse See.
En dit is die geografie van
Portsmouth wat dit maak wat dit is.
Portsmouth se internasionale verbindings maak dit 'n belangrike
middelpunt in die wêreldwye netwerk van reis en handel.
Een van die fassinerende dinge oor Portsmouth is
dat dit eintlik die enigste eilandstad van die Verenigde
Koninkryk is, met die meeste van die bevolking hier op Portsea-eiland.
Die fisiese geografie van die eiland
het die uitbreiding van die stad beperk.
Portsea-eiland het 'n gebied van slegs 24 kilometer, maar
die bevolking is meer as 200 duisend.
Dit is 'n bevolkingsdigtheid van meer as agtduisend
ses honderd mense per vierkante kilometer.
En inderdaad, sommige dele van
Portsmouth het van die hoogste
bevolkingsdigtheid in Wes-Europa.
Dit is 'n algemene
situasie vir eilandstede regoor die
wêreld, soos Manhattan, Male, en
Hong Kong; met smal strate, klein tuine,
digte verpakte huise, en baie hoë woonstelle.
As ek aan Portsmouth
dink, dink ek aan die lewendige
studentelewe aan die suide van die eiland.
'N Baie lewendige, digte stad, en eilandstad natuurlik.
Ek dink aan die huis, dit is waar ek my hele lewe geleef het.
Ek het hier na kollege en universiteit gegaan.
Een wat baie verander het oor
die laaste twintig, dertig jaar.
Afgewyk van miskien 'n baie swaar
industriële vlootgebaseerde stad, meer diverse nou.
Dit is die gevoel om omring te word deur die
see, selfs wanneer jy dit nie noodwendig sien nie.
Mooi nostalgies, laat my weer jonk voel.
Emosioneel baie sterk vasgebind daaraan,
want ek is al my lewe hier.
Ek dink die sin van die gemeenskap, dit is nogal 'n klein
dorpie, maar almal ken almal.
Ek dink mense is trots op die geskiedenis van
die vloot, sowel as die skeepsbou-hawe.
Navy,
albei my oupas was in die vloot,
so ek sou nie in Portsmouth beland het
as dit nie vir die vloot was nie.
Die sokkerspan, natuurlik.
Jy kan agter my sien, baie belangrik vir die stad.
Die buitengewone ondersteuning vir die sokkerspan
is simptomaties van 'n soort plaaslike gevoel van trots.
Dit is 'n plek wat deur die plaaslike mense gekoop
is, gered deur die plaaslike
mense, en ek dink dit is 'n regte ikoon vir baie mense in die stad.
Dit is ook baie
druk, so oral waar jy gaan, is mense, huise, motors.
Ek bedoel, dit is een van die mees
digbevolkte stede in Europa, en jy het 'n gevoel daarvan,
maar jy kan ontsnap na die
see, wat net agter jou is en oor die
Solent sien, en dit is 'n besige ruimte van see, wat baie interessant is.
Klein, see.
Ek dink daar is 'n gevoel van bekendheid, 'n
gevoel om by die huis te kom.
Ek voel baie veilig hier.
'N soort eiland mentaliteit, maar nie 'n beleg mentaliteit,
dink ek nie.
Ons is baie
bly van mense wat elders kom.
Om so te praat met mense hier
in Portsmouth, versamel ons eintlik
kwalitatiewe data oor mense se
gevoel van plek, en ons
begin om te verstaan ​​hoe inwoners en besoekers van die stad oor die plek voel.
Hierdie sterk gevoel van plek word dikwels topofilia genoem.
Dit is uit die Griekse woord topos, betekenis plek,
en philia wat liefde vir iets beteken.
Topofilia is iets wat ons almal op een of ander manier voel.
Byvoorbeeld, wanneer ons tuis kom,
wanneer ons 'n stukkie musiek hoor
wat ons assosieer met 'n
plek, of wanneer ons na ons gunsteling vakansiebestemming gaan.
Hier in Portsmouth, ingewikkeld in die sin van die
plek, is die stad se militêre geskiedenis,
die see, die trots van die mense wat
hier woon, en die stad se verbindings
deur die hawe na bestemmings in Europa en die wêreld.
En al hierdie aspekte skakel terug na die fisiese geografie
van die stad.
Hierdie beskutte inhamme bring die
land, die see en die mense van Portsmouth bymekaar.
(kalmerende vrolike musiek)