(ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਨਿਕ ਰੌਕ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨਾ)
(ਹਲਕਾ ਪਿਆਨੋ ਸੰਗੀਤ)
ਭੌਤਿਕ ਭੂਗੋਲ ਬਾਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇਹ
ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਾਡੇ ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਕੁਝ
ਗੁਪਤ ਭੇਤ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ.
ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਰਹੱਸਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ.
ਪਰ ਉਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ.
ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਉੱਤਰੀ ਯੌਰਕਸ਼ਾਇਰ ਦੇ ਟੀਸਡੈਲ ਵਿੱਚ
ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਸਰਦੀ ਦੇ ਦਿਨ ਇੱਕ ਮਹਾਨ
ਰਹੱਸ ਸਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ.
ਇਸ ਵਿਸ਼ਾਲ U-shap ਘਾਟੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ
ਇਹ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਲਗਭਗ 20 ਮੀਟਰ ਉੱਚਾ ਹੈ.
ਪਰ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਹੈ?
ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਜ਼ਮੀਨ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਚਲੋ ਆਓ ਦੇਖੀਏ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਸੁਰਾਗ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ.
ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਪਹਾੜੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵਿਚ ਹੈ.
ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਘਾਟੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਅਸੀਂ
ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਢਿੱਲੀ ਤਰੱਕੀ ਹੈ.
ਪਰ ਪਾਸੇ ਦੀ ਘਾਟੀ ਦੇ ਪਾਸੇ ਵੱਲ,
ਢਲਾਣ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਰਮ ਹੈ.
ਇਹ ਲਗਭਗ ਇਕ ਅੰਡੇ ਵਰਗਾ ਲਗਦਾ ਹੈ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿਚ ਅੱਧਾ ਦਫਨਾਇਆ ਗਿਆ.
ਦੂਜਾ ਸੁਰਾਗ ਸਮੁੱਚੇ ਘਾਟੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵਿਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ.
ਇੱਕ ਨੀਰਸ, ਇੱਕ ਨਦੀ ਦੁਆਰਾ ਉਕਾਬਿਆ ਇੱਕ
V-shaped ਵਾਦੀ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਜੋ ਉਚਤਮ ਵਾਤਾਵਰਨ ਵਿੱਚ ਆਮ
ਹੈ, ਇੱਥੇ ਸਾਡੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਵੱਡਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ U-shaped ਘਾਟੀ ਹੈ
ਅਤੇ ਇਹ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ
ਇਹ ਘਾਟੀ ਨੂੰ ਬਰਫ਼ ਨਾਲ ਉੱਕਰੀ ਗਈ ਹੈ.
ਜਿਵੇਂ ਕਿ 14 ਜਾਂ 15 ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ,
ਇਹ ਵਾਦੀ ਬਰਫ਼ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ,
ਜੋ ਕਿ ਵਾਦੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਵਹਿ ਰਹੀ ਸੀ.
ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰਾਂ ਬਾਰੇ ਕੀ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ?
ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਬਹੁਤ ਠੰਡੇ ਵਾਤਾਵਰਣਾਂ ਵਿਚ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਬਰਫ ਪੈਣ ਨਾਲ ਬਰਫ਼
ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬਰਫ਼ ਵਿਚ ਕੰਪਰੈੱਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
ਇਹ ਬਰਫ ਫਿਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਢਲਦੀ ਡਿਗਦੀ ਹੈ,
ਅਤੇ ਇਹ ਘਬਰਾਏ ਅਤੇ ਗੋਭੀ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਦੀ ਦੇ
ਤਲ ਉੱਤੇ ਦੂਰ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ.
ਪਰ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਦਾ ਅਧਾਰ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਾਦੀ ਨੂੰ
ਹੇਠਾਂ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਵਾਦੀ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ.
ਬਸ ਇਕ ਨਦੀ ਦੇ ਮੰਜੇ 'ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ
(ਸਾਫਟ ਗਿਟਾਰ ਸੰਗੀਤ)
ਇਹ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਦੇ
ਅਧਾਰ ਤੇ ਤਲਛਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਸਾਡੇ
ਕੋਲ ਇਸ ਛਿੱਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਛੋਟੇ ਕਣਾਂ ਅਤੇ ਸੁੱਕੇ ਸੁੱਜਰਾਂ
ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦੇ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ.
ਅਤੇ ਇਸ ਭੌਤਿਕ ਗੜਬੜ
ਨੂੰ "ਗਲੇਸ਼ੀਅਸ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਜਿਉਂ ਹੀ ਬਰਫ਼ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਪਿਘਲਦਾ ਹੈ,
ਇਹ ਤਲਛਟ ਨੂੰ ਸੰਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਇਸਦੇ ਉੱਪਰਲੇ
ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵਗਦੇ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ
ਦੁਆਰਾ ਢਾਲਣ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਸਾਨ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.
ਅਸੀਂ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ "ਸਬਗਲੇਸ਼ੀਅਲ ਸਲੈਗ ਵਿਕਾਰ" ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ.
ਇਸ ਲਈ "ਉਪ-", ਜਿਵੇਂ ਪਣਡੁੱਬੀ ਪਾਣੀ ਅਧੀਨ ਹੋਵੇਗੀ,
ਇੱਥੇ "ਸਬਗਰਲ" ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ.
ਸਬਗਲਾਏਸ਼ੀਲ ਸਲੈਗ ਵਿਲੋਪਨਾ
ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਦੇ ਥੱਲੇ ਤਲਛੇ ਦੀ ਮੋਲਡਿੰਗ,
ਜਾਂ ਵਿਕਾਰ, ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ.
ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਕ ਬਰੌਂਡਰ ਵਿਚ ਇਕ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ
ਜੋ ਅਸੀਂ ਇਸ ਗਲੇਸ਼ੀਅਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ ਹੈ,
ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਕ ਅੰਤਮ ਸੁਰਾਗ ਲੱਭ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ
ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤਲਛਟ ਇਕ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਦੇ ਥੱਲੇ ਜਮ੍ਹਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ.
ਜੇ ਅਸੀਂ ਬੋਲੇਦਾਰ ਦੀ ਸਤਹ 'ਤੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰਦੇ ਹਾਂ,
ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਖਰਾ ਬੱਝੇ
ਹਨ, ਜਾਂ ਇਹ ਪੜਾਅ
ਇਹ ਉਦੋਂ ਤਕ ਬਣੇ
ਹੋਏ ਸਨ ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ
ਤੱਕ ਢਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਚੱਲ
ਰਹੇ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਦੇ ਥੱਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਸੀ.
ਇਹ ਕੁਝ ਗਲੇਸ਼ੀਅਲ ਤੱਕ ਹੈ,
ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੰਤ੍ਰਿਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ
ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ ਜਿੱਥੇ ਬਰਫ਼ ਪਿਘਲ ਰਹੀ ਹੈ.
ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਇਸ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰਾਂ ਦੇ
ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਵਹਿੰਦਾ ਹੋਵੇਗਾ
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਵਾਦੀ ਨੂੰ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਕਈ ਵਾਰ ਇਹ ਵਾਦੀ ਦੇ ਫ਼ਰਸ਼
ਤੇ ਇੱਕ ਸਖ਼ਤ, ਜ਼ਰੂਰੀ, ਭਾਰੀ
ਤਲਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ.
ਜਦੋਂ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਤਲਛੇ
ਉੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਬਰਫ਼ ਇਸ ਦੇ ਉੱਪਰੋਂ
ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਾਦੀ ਨੂੰ ਘਾਟੀ ਵੱਲ
ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਘਾਟੀ ਦਾ
ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇਕ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਰਾਹ ਹੈ,
ਅਤੇ ਵਾਦੀ ਦੇ ਵੱਲ ਇਕ ਸੁਧਾਰੀ, ਦੂਰ ਵਗਣਾ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਸੁਰਾਗਾਂ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ, ਲੈਂਡਸੇਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ
ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪਹਾੜ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ.
ਇਹ ਇੱਕ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਦੁਆਰਾ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸਦੇ
ਹੇਠਲੀ ਤਲਛਟ ਨੂੰ ਢਾਲਣਾ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਜਿਸ
ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਉਪਸਾਮਲੀ ਚਿੱਕੜ ਦੀ ਵਿਕਾਰਤਾ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ.
ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਭੂਮੀਫਾਰਮਾਂ ਨੂੰ "ਡ੍ਰਮਲੀਨਸ" ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ.
ਡੂਮਿਲਿਨ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਲਗਭਗ 50 ਮੀਟਰ ਤੋਂ ਲੈ
ਕੇ ਕਈ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਲੰਬੇ ਤਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ.
ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਚਾਈ ਕੁਝ ਮੀਟਰ ਲੰਬਾ ਤੋਂ
100 ਮੀਟਰ ਲੰਬਾ ਤਕ ਜਾਂ 5 ਮੀਟਰ ਲੰਬੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ
ਜਿੰਨੇ ਵੱਡੇ ਡਰੂਮਿਲਨ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਥੇ ਹਨ
ਇੱਥੇ ਹੋਲਵਿਕ ਵਿਖੇ, ਇਹ ਡ੍ਰਮਲੀਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ
ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ.
ਪਰ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਡ੍ਰਮਲੀਨ ਡੂਮਲੀਨ ਦੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਸਮੂਹ ਦਾ
ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਪੂਰੇ ਘਾਟੀ ਦੇ ਫਲੋਰ ਨੂੰ ਢੱਕਦਾ ਹੈ.
ਸਾਡੇ ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਭੌਤਿਕ ਭੂਮੀ ਵੱਖ ਵੱਖ
ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਕਾਰ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ.
ਹੁਣ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸ ਡਰੂਮਿਲਨ ਨੂੰ ਸਬ-ਗਲੇਸ਼ੀਅਲ ਸਲੈਗ ਵੋਰਮੈਨ
ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ
ਸੀ, ਇਹ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਡ੍ਰਮਲੀਨਸ ਬਣਾ ਸਕਦੀ ਹੈ.
ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਿਘਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਦਾ
ਨਤੀਜਾ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਵਹਿੰਦਾ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ.
ਇਹ ਹਾਟ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਫਟਣ ਵੇਲੇ ਵਾਪਰਦਾ
ਹੈ, ਜਦੋਂ ਲਾਵਾ ਬਰਫ਼ ਪਿਘਲਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜਦੋਂ ਪਾਣੀ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ
ਅਤੇ ਆਈਸ ਡੈਮ ਬਰਸਟ ਦੇ ਥੱਲੇ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਇਹ ਇੱਕ ਸਬਗਲੈਸ਼ਲ ਮੈਗਾ-ਫਲੱਡ, ਜਾਂ ਜੌਕੁਲਹਲਾਉ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ
ਨਾਲ ਬਰਫ਼ ਦੇ ਥੱਲੇ ਆਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪ੍ਰਵਾਹ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ
ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤਲਛਟ ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਡ੍ਰਮਲੀਨ ਬਣਾਉਣ ਲਈ.
ਇਸ ਲਈ ਡੂਮਿੰਲਿਨ ਜ਼ਬਤ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਢਾਹ
ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਦੋਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ
ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਸਬਗਲਾਸ਼ੀ ਸੈਲੀਮਟ ਵਿਕ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ
ਜੁੜੇ ਬਿਆਨ ਅਤੇ ਬਰਫ਼ ਦੇ ਥੱਲੇ
ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤਬਾਹਕੁਨ ਮਿੱਟੀ ਵਾਲੇ ਹੜ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਖੋਰੇ
ਭੂਗੋਲਿਜ਼ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਦੀ
ਤਰ੍ਹਾਂ, ਡਰਮਲਿਨਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਅਜੇ ਵੀ
ਲਗਾਤਾਰ ਖੋਜ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ.
ਇਸ ਸਮੇਂ ਮੁੱਖ ਸਿਧਾਂਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ
ਡੁਮਲੀਨ ਸਬ-ਗਲੇਸ਼ੀਅਲ ਛੱਪਣ ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈਆਂ
ਗਈਆਂ ਹਨ: ਵਗਦੇ ਬਰਫ ਦੇ ਫੋਰਸ ਦੁਆਰਾ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ
ਦੇ ਥੱਲੇ ਤਲਾਣੇ ਦੀ ਢਾਲ ਅਤੇ ਢਾਲ.
ਵਿਕਲਪਕ ਤੌਰ ਤੇ, ਗਲੇਸ਼ੀਅਰਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ
ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਹਾਅ ਰਾਹੀਂ ਕੁਝ ਡ੍ਰਮਲੀਨਸ
ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ
ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦੋ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਸੰਯੋਜਨ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.